Mistrzostwa świata w pływaniu

Mistrzostwa świata w pływaniu

Pierwszy klub pływacki Upsala Simsällskap założono w starej stolicy Szwecji, Upsali, w 1796 r. To także najstarszy działający klub tego rodzaju na świecie.

Londyńskie towarzystwo pływackie powstało w 1869 r., rozegrano wówczas pierwsze zawody.

W programie nowożytnych igrzysk olimpijskich pływanie jest od samego początku, do 1908 r. olimpijczycy pływali na otwartych akwenach, potem zaczęto pływać na krytych pływalniach. W 2004 r. w Atenach na XXVIII Igrzyskach Olimpijskich zawody rozgrywały się na pływalni bez dachu, ponieważ organizatorzy nie zdążyli z nim na czas. Otylia Jędrzejczak zdobyła wtedy złoty medal w pływaniu motylkiem na 200 m, i dwa srebrne w pływaniu motylkiem na 100 i 400 m.

Od 1973 r. zaczęto organizować mistrzostwa świata w pływaniu, zwane także mistrzostwami świata w sportach wodnych. Organizuje je FINA czyli Światowa Federacja Pływacka. Zawody odbywają się na basenie 50 m długości i są bardziej prestiżowe od rozgrywanych co 2 lata mistrzostw świata w pływaniu na basenie krótkim.

Rozgrywane są w systemie eliminacji półfinałowych i finałowych, w kategorii kobiet i mężczyzn w pływaniu na basenie 50 m w stylu dowolnym (kraul), motylkowym (delfin), grzbietowym, klasycznym (żabka), zmiennym oraz w sztafetach pływackich.

Pływaniu na otwartym akwenie, skokach do wody z trampoliny, pomostu i synchronicznym oraz waterpolo (piłka wodna). Jedną z konkurencji jest również pływanie synchroniczne, które jest połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca. Sport ten uprawiają głównie kobiety, chociaż jego początki związane są z drużynami czysto męskimi – pierwsze zawody w pływaniu synchronicznym odbyły się w 1891 r. w Berlinie a w tym czasie jedynie mężczyźni mogli startować w tej dyscyplinie.

Mistrzostwa świata w pływaniu na krótkim basenie o długości 25 m są mniej prestiżowe i nie wszyscy sportowcy chcą brać w nich udział, zawodnicy i zawodniczki startują w pięciu stylach pływackich: dowolnym, motylkowym, grzbietowym, klasycznym i stylu zmiennym. Dystans to 50 m, 100 m, 200 m, 400 m, 800 m, 1500 m w pływaniu indywidualnym oraz 4×100 m (w stylu dowolnym i zmiennym) i 4×200 m (w stylu dowolnym) rozgrywane jako sztafeta.

Wśród zdobywców medalów w MŚ z Polki są Otylia Jędrzejczak (złoty w Barcelonie, Melbourne i Montrealu, 2 srebrne, 2 brązowe) Paweł Korzeniowski, Mateusz Sawrymowicz, Przemysław Stańczyk, Bartosz Kizierowski.

Pływactwo – nowa moda

Pływanie znane jest od bardzo dawana, zajmowali się nim już starożytni. Świadczą o tym nie tylko liczne zapiski, ale także malowidła i inne zabytki sztuki. Oficjalną dyscypliną sportową stało się jednak znacznie później. Dopiero w XVIII wieku w szwedzkiej Upsali powstał pierwszy pływacki klub sportowy. Natomiast pierwsze rozgrywki w tej dyscyplinie rozpoczęto dopiero pod koniec XIX wieku w Anglii. Organizowało je tamtejsze towarzystwo pływackie. Początkowo organizowano rozmaite wyścigi pływackie na odkrytych basenach, dopiero później zaczęto stosować kryte akweny. Pływactwo stało się także dyscypliną olimpijską, jeszcze przed drugą wojną światową. Święciło tryumfy na słynnej olimpiadzie w Berlinie, gdzie również mieli okazję wystąpić po raz pierwszy polscy pływacy. Mistrzostwa świata w tej dyscyplinie sportu zaczęto jednak organizować dopiero w 1973 roku. Zarówno w olimpiadach, jak i w mistrzostwach świata Polacy zaczęli osiągać znaczące miejsca dopiero u początków XXI wieku, głównie za sprawą Otylii Jędrzejczak.

O czasu do czasu na jakiś sport zwyczajnie pojawia się moda, tak samo jak na fason butów czy określony kolor. Moda na sport pojawia się jednak nieco inaczej, niż wszystkie inne. Zazwyczaj ma to miejsce, gdy reprezentant kraju zaczyna osiągać w jakiejś dyscyplinie naprawdę znaczące sukcesy. Tak samo było również z pływaniem. Kiedy Otylia Jędrzejczak została „złotą Otylią”, ta dyscyplina sportu stała się naprawdę ważna i na topie. Zawodami pływackimi, a już zwłaszcza olimpiadami i mistrzostwami zaczęli się fascynować nawet ci, którzy normalnie sport omijają z daleka szczególnie w mediach. Najlepszym „skutkiem ubocznym” sukcesów Otylii Jędrzejczak, było jednak nie to, że o pływaniu zrobiło się głośno, ale to, że ludzie faktycznie zaczęli więcej pływać. Poza tym chętniej też zapisywali dzieci na basen i do klubów sportowych. Miejmy nadzieję, że ta moda nie przeminie zbyt szybko. Wprawdzie od sukcesów Otylii Jędrzejczak minęło już trochę czasu, ale póki co nikt nie zakwestionował pływania, jako jednego z najzdrowszych sportów.

  • partnerzy

  • Pływak

    Osoba, która trenuje pływanie musi być odpowiednio wysportowana. Zawodowe pływactwo wiąże się z intensywnymi treningami przez cały rok. Oczywiście są okresy wzmożonego wysiłku jak przygotowania do olimpiady czy innych zawodów pływackich, jednakże pływak musi ciągle utrzymywać odpowiednią formę. Muszą oni również pamiętać o odpowiedniej diecie – dla przykładu nie mogą się objadać słodyczami. Pływacy to oczywiście nie tylko osoby, które trenują pływanie zawodowo, ale także osoby, które po prostu… potrafią pływać. Żeby nauczyć się pływać nie potrzeba wielkiej filozofii – wystarczy kilka tygodni treningów. Problem zaczyna się kiedy osoba chcąca nauczyć się pływać czyli potencjalny pływak, boi się wody… Jest to duży problem, ale i z tym można sobie poradzić. Najpierw będą treningi „na sucho” czyli poza basenem. Następnie nauczyciel czy ratownik będzie nas oswajał z wodą – zastosuje kilka ćwiczeń, które pomogą nam rozluźnić się w wodzie. Ważne są potem ćwiczenia oddechowe. Oczywiście nauka pływania w takim przypadku potrwa dłużej, ale nie znaczy, że nie jest to niemożliwe.