Pływanie synchroniczne

Pływanie synchroniczne

Pływanie synchroniczne łączy trzy różne dyscypliny: pływanie, gimnastykę i taniec. Sport zyskał popularność w latach 20-tych XX wieku kiedy żeńska drużyna piłki wodnej z Kanady oraz nurek Margaret Sellers rozwinęły tzw. ornamental swimming zwane dzisiaj pływaniem synchronicznym.

Po raz pierwszy zostało zaprezentowane na Igrzyskach Olimpijskich w 1952 r., następnie w 1956r i 1968 r. Pięć lat później w Belgradzie zorganizowano pierwsze mistrzostwa świata w tej dyscyplinie, a od 1984 r. zostało włączone do Igrzysk Olimpijskich. Pływają w nim wyłącznie kobiety.

Pomimo że, obecnie dyscyplina ta jest zdominowana przez kobiety, jej początki wiążą się z zespołami czysto męskimi. Pierwsze zawody w pływaniu synchronicznym odbyły się w 1890 r. w Berlinie, w tym czasie mogli w niej występować tylko mężczyźni, pierwsze pływaczki synchroniczne pojawiły się około 1907 r.

Najsłynniejszym mężczyzną w tym sporcie jest reprezentant USA Bill May, pływający w duecie z Anną Kozłową.

Zawody w pływaniu synchronicznym rozgrywane są w konkurencjach solo, duet, team złożony z 8 osób oraz kombinacja złożona z 10 zawodniczek.

Zawodniczki mają za zadanie stworzyć i przedstawić układ ćwiczeń w wodzie, zsynchronizowany z podkładem muzycznym.

Podzielone są na dwa etapy, w pierwszym seniorki wykonują układ techniczny. W drugim prezentowany jest układ dowolny, nie używa się okularów i czepków, a stroje i fryzury mają podkreślić choreografię. Suma punktów zebranych podczas eliminacji i finałów decyduje o końcowej klasyfikacji.

Do oceny powoływane są dwa zespoły liczące po sześciu sędziów, oceniają występy w skali od 1 do 10 z dokładnością do dziesiątej części punktu. Na wynik końcowy składają się po połowie część techniczna i część dowolna.

W Polsce pływanie synchroniczne jest mało popularne, zaczęła je rozwijać w 1987 r. Bożena Niewitecka. Adresy klubów i kalendarz zawodów publikowane są na stronie Polskiego Związku Pływackiego, do którego należy Autonomiczne Komitet Pływania Synchronicznego. Nasze zawodniczki pochodzą głównie z Poznania, startują w Mistrzostwach Polski, seniorek i juniorek oraz Mistrzostwach Europy, gdzie najczęściej zajmują miejsce na początku drugiej dziesiątki. Na internetowej stronie pływania synchronicznego znajduje się lista pływaczek i kalendarium imprez.

  • partnerzy

  • Pływak

    Osoba, która trenuje pływanie musi być odpowiednio wysportowana. Zawodowe pływactwo wiąże się z intensywnymi treningami przez cały rok. Oczywiście są okresy wzmożonego wysiłku jak przygotowania do olimpiady czy innych zawodów pływackich, jednakże pływak musi ciągle utrzymywać odpowiednią formę. Muszą oni również pamiętać o odpowiedniej diecie – dla przykładu nie mogą się objadać słodyczami. Pływacy to oczywiście nie tylko osoby, które trenują pływanie zawodowo, ale także osoby, które po prostu… potrafią pływać. Żeby nauczyć się pływać nie potrzeba wielkiej filozofii – wystarczy kilka tygodni treningów. Problem zaczyna się kiedy osoba chcąca nauczyć się pływać czyli potencjalny pływak, boi się wody… Jest to duży problem, ale i z tym można sobie poradzić. Najpierw będą treningi „na sucho” czyli poza basenem. Następnie nauczyciel czy ratownik będzie nas oswajał z wodą – zastosuje kilka ćwiczeń, które pomogą nam rozluźnić się w wodzie. Ważne są potem ćwiczenia oddechowe. Oczywiście nauka pływania w takim przypadku potrwa dłużej, ale nie znaczy, że nie jest to niemożliwe.